Aanraken vanuit menselijk contact
De betekenis van aanraken
De mens raakt van nature aan.
Een moeder wiegt en streelt haar kind als het huilt. Je slaat je arm om een dierbare heen wanneer hij of zij verdriet heeft. Als je blij bent de ander te zien, dan raak je aan door een handdruk, een kus of een omhelzing. Aanraken is niet alleen heel natuurlijk, het is ook heel belangrijk. Wanneer een kind te weinig wordt aangeraakt, kan dat leiden tot een verstoring van de normale ontwikkeling. Het leven wordt als het ware te weinig geaktiveerd.
Aanraken: voeding voor levenskracht
Naast eten en drinken heeft het kind ook de aanraking nodig. Door de aanraking voelt het kind zichzelf en krijgt het een plaats in zijn leefomgeving. Aanraking en gevoel hebben een nauwe relatie met elkaar. De aanraking doet een appèl op de emotionaliteit: men kan zich erdoor bewogen of geraakt voelen. Aanraken dient als voeding om zelf (weer) in beweging en ontwikkeling te komen. Hoe het leven zich naar buiten toe manifesteert wordt mede bepaald door herkomst, plaats en omgevingsfaktoren. De aanraking als basis voor ontwikkeling heeft voor een volwassene dezelfde betekenis als voor een kind.
Aanraken is communiceren
Aanraken is in onze samenleving nog vaak een cultureel taboe. We worden als voelers geboren en tot denkers gemaakt, omdat in onze maatschappij de nadruk nog te veel ligt op het versterken van de individualiteit en de prestatie. Hierdoor raakt de communicatie tussen mensen steeds meer op een bepaald doel of effekt gericht. Anderen deelgenoot maken van je gevoelens zonder dat er aan bepaalde voorwaarden moet worden voldaan, komt steeds minder voor en emotionele armoede is hiervan het gevolg. Die emotionele armoede kan zich manifesteren in tal van klachten en relationele problemen.